Στα μέσα Μαΐου, οι ΗΠΑ απήγγειλαν ερήμην κατηγορίες στον πρώην ηγέτη της Κούβας, Raúl Castro, για τον θάνατο τεσσάρων ανθρώπων το 1996.
Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ φέρεται να απείλησε τον Κουβανό πολιτικό ακόμη και με τη θανατική ποινή, ενώ χιλιάδες πολίτες στην Κούβα βγήκαν στους δρόμους για να εκφράσουν τη στήριξή τους προς τον ιστορικό ηγέτη της χώρας.
Την ίδια ώρα, η Ουάσινγκτον αυξάνει την πίεση προς την Αβάνα, με διεθνή μέσα ενημέρωσης να εκτιμούν ότι θα μπορούσε να εφαρμοστεί ένα σενάριο τύπου Βενεζουέλας απέναντι στην Κούβα.
Γιατί οι ΗΠΑ στοχεύουν ξανά το νησί και τι απειλεί πραγματικά την πολιτική του ελίτ;
Τι καταλογίζουν οι ΗΠΑ στον Raúl Castro
Ο Raúl Castro κατηγορήθηκε ερήμην στις 20 Μαΐου. Ο 94χρονος πρώην ηγέτης της Κούβας κατηγορείται για συνωμοσία με σκοπό τη δολοφονία Αμερικανών πολιτών.
Οι κατηγορίες σχετίζονται με τα γεγονότα του 1996, όταν κουβανικά μαχητικά αεροσκάφη κατέρριψαν δύο πολιτικά αεροσκάφη της ανθρωπιστικής οργάνωσης Brothers to the Rescue. Από το περιστατικό σκοτώθηκαν τέσσερις άνθρωποι, τρεις εκ των οποίων ήταν Αμερικανοί.
Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ τόνισε ότι, εάν ο Castro κριθεί ένοχος, θα μπορούσε να αντιμετωπίσει ακόμη και τη μέγιστη ποινή, δηλαδή τη θανατική ποινή ή την ισόβια κάθειρξη.
Σύμφωνα με το Reuters, το οποίο επικαλείται πηγή στην κυβέρνηση του προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump, οι κατηγορίες αποτελούν μέρος της ευρύτερης εκστρατείας πίεσης της Ουάσινγκτον κατά των αρχών της Κούβας.
Η ίδια πηγή σημείωσε ότι ο Trump είχε ταχθεί στο παρελθόν υπέρ της αλλαγής καθεστώτος στο νησί.
«Η Αμερική δεν θα ανεχθεί ένα αδίστακτο κράτος που φιλοξενεί εχθρικές στρατιωτικές, μυστικές και τρομοκρατικές επιχειρήσεις μόλις 90 μίλια από το αμερικανικό έδαφος», ανέφερε η σχετική γραπτή δήλωση.
Ρωσική αντίδραση και αμφισβήτηση των κατηγοριών
Ο Stanislav Tkachenko, καθηγητής στο Τμήμα Ευρωπαϊκών Σπουδών της Σχολής Διεθνών Σχέσεων του Saint Petersburg State University, δήλωσε στο NEWS.ru ότι οι κατηγορίες σε βάρος του Castro για γεγονότα που συνέβησαν πριν από περίπου 30 χρόνια είναι αβάσιμες.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ο Κουβανός ηγέτης δεν ήταν το μοναδικό πρόσωπο που θα μπορούσε να συνδεθεί με το περιστατικό, ενώ το κουβανικό στρατιωτικό προσωπικό υπερασπιζόταν τον εναέριο χώρο της χώρας του από εξωτερικές παραβιάσεις.
«Εφόσον τα αεροσκάφη καταρρίφθηκαν πάνω από τα χωρικά ύδατα της Κούβας, δεν μπορεί να υπάρχουν αμφιβολίες. Ήταν ένα διακρατικό περιστατικό που θα μπορούσε να οδηγήσει σε πόλεμο, αλλά δεν οδήγησε, επειδή το βάρος των κατηγοριών ήταν διαφορετικό. Οι Αμερικανοί το αγνόησαν και, 30 χρόνια αργότερα, το ξεσκονίζουν για να αποκομίσουν πολιτικά οφέλη. Στην πραγματικότητα, αναζητούν πρόσχημα για να δικαιολογήσουν την επίθεσή τους στην Κούβα», υποστήριξε ο αναλυτής.
Ωστόσο, ο διεθνολόγος και αμερικανολόγος Gevorg Mirzayan εστίασε σε μια διαφορετική πτυχή.
Όπως σημείωσε, από την οπτική του αμερικανικού εσωτερικού δικαίου, οι ΗΠΑ θεωρούν ότι μπορούν να απαγγείλουν κατηγορίες σε βάρος οποιουδήποτε προσώπου, εφόσον το κρίνουν απαραίτητο.
«Από τη σκοπιά του αμερικανικού εσωτερικού δικαίου, οι ΗΠΑ έχουν κάθε δικαίωμα να απαγγέλλουν κατηγορίες εναντίον οποιουδήποτε. Για αυτές, το εσωτερικό δίκαιο υπερισχύει του διεθνούς δικαίου. Επομένως, όταν λέμε ότι από διεθνή άποψη δεν υπάρχουν λόγοι δίωξης, οι Αμερικανοί απαντούν ότι δεν τους ενδιαφέρει, επειδή βασίζονται στους δικούς τους νόμους», ανέφερε στο NEWS.ru.
Υπάρχει πραγματική απειλή για τον Castro;
Λίγο μετά την ανακοίνωση του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, χιλιάδες Κουβανοί συγκεντρώθηκαν έξω από την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αβάνα, διαμαρτυρόμενοι για το κατηγορητήριο κατά του Raúl Castro.
Στη συγκέντρωση συμμετείχαν ο σημερινός πρόεδρος της Κούβας, Miguel Díaz-Canel, και ο πρωθυπουργός Manuel Marrero Cruz. Ο ίδιος ο Castro δεν ήταν παρών, ωστόσο στη διαδήλωση συμμετείχαν μέλη της οικογένειάς του.
«Όσο ζω, θα παραμένω στην πρώτη γραμμή της επανάστασης», φέρεται να δήλωσε ο βουλευτής Gerardo Hernández, παραθέτοντας λόγια του πρώην ηγέτη.
Σύμφωνα με αναφορές που επικαλείται το άρθρο, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να εξετάσουν ένα σενάριο πίεσης ανάλογο με εκείνο που αποδίδεται στην υπόθεση της Βενεζουέλας και του Nicolás Maduro.
Ο Tkachenko εκτιμά ότι, μετά τις τελευταίες εξελίξεις, τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί. Ωστόσο, τονίζει ότι η κατάσταση στην Κούβα είναι διαφορετική από εκείνη στη Βενεζουέλα.
«Όλοι πιστεύαμε ότι η Βενεζουέλα ήταν μια μεγάλη και ισχυρή χώρα, ικανή να προστατεύσει τον ηγέτη της. Αντίθετα, είδαμε προδοσία και απιστία. Οι σημερινές διεθνείς σχέσεις είναι γεμάτες από κάθε είδους καινοτομίες, οι οποίες θα μπορούσαν να επιτρέψουν στους Αμερικανούς να επιχειρήσουν μια ειδική επιχείρηση. Σαφώς διαθέτουν πράκτορες εντός της Κούβας. Ωστόσο, σε αντίθεση με τη Βενεζουέλα, όπου η διαφθορά έχει διαβρώσει τα πάντα —την κυβέρνηση, τις επιχειρήσεις και τον ενεργειακό τομέα— στην Κούβα δεν έχουμε δει ακόμη κάτι αντίστοιχο», υποστήριξε.
Γιατί χρειάζεται ο Trump την Κούβα;
Η Ρωσία αντέδρασε στις εξελίξεις γύρω από την Κούβα. Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Maria Zakharova, δήλωσε ότι η Μόσχα καταδικάζει κάθε παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας και υπογράμμισε ότι η Ρωσία θα στηρίξει ενεργά τον κουβανικό λαό.
Παράλληλα, οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίζουν να εντείνουν την πίεση στο νησιωτικό κράτος.
Στις αρχές Μαΐου, η Ουάσινγκτον επέβαλε νέες κυρώσεις σε Κουβανούς αξιωματούχους, ενώ στις 20 Μαΐου αναφέρθηκε ότι αμερικανική ομάδα κρούσης αεροπλανοφόρου, με επικεφαλής το USS Nimitz, εισήλθε στην Καραϊβική Θάλασσα.
Στις 23 Μαΐου, οι Financial Times, επικαλούμενοι νυν και πρώην Αμερικανούς αξιωματούχους, ανέφεραν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν την απομάκρυνση του Miguel Díaz-Canel από την εξουσία στην Αβάνα.
Ο Tkachenko σημείωσε ότι τα αεροπλανοφόρα θα μπορούσαν να αποδειχθούν χρήσιμα για τις ΗΠΑ μόνο σε περίπτωση που αποφάσιζαν να πραγματοποιήσουν αεροπορικά πλήγματα στο νησί. Ωστόσο, για μια χερσαία επιχείρηση στην Κούβα, θα απαιτούνταν εντελώς διαφορετικοί πόροι και πολύ μεγαλύτερη στρατιωτική κινητοποίηση.
«Μια αμφίβια επιχείρηση απαιτεί αντιτορπιλικά και κορβέτες, ώστε να εξασφαλιστεί η αεροπορική υπεροχή, να εξουδετερωθούν οι παράκτιες άμυνες και να αποβιβαστεί σώμα πεζοναυτών. Μιλάμε για τουλάχιστον 100.000 στρατιώτες, οι οποίοι θα έπρεπε να εδραιώσουν τον έλεγχο της Κούβας. Και, φυσικά, μόλις ξεκινούσαν όλα αυτά, η Κούβα θα χτυπούσε τη στρατιωτική βάση του Guantánamo. Υπάρχουν ακόμη αρκετές χιλιάδες Αμερικανοί στρατιώτες εκεί, αλλά είναι ουσιαστικά απροστάτευτοι. Επομένως, δεν μπορώ ακόμη να φανταστώ ένα σενάριο χερσαίας επιχείρησης», τόνισε.
Ο Mirzayan εκτιμά ότι ο Trump επιχειρεί, σε αυτή τη φάση, να πιέσει την κουβανική κυβέρνηση να προχωρήσει σε παραχωρήσεις μέσω απειλών χρήσης βίας.
Εάν η Αβάνα αρνηθεί να υποχωρήσει, τότε η Ουάσινγκτον θα βρεθεί μπροστά σε δύσκολες επιλογές: είτε να προχωρήσει σε στρατιωτική επιχείρηση είτε να αναγνωρίσει ότι η στρατηγική πίεσης απέτυχε.
«Η ίδια η επιχείρηση κατά της Κούβας, είτε λάβει στρατιωτική είτε στρατιωτικο-διπλωματική μορφή, θεωρείται από τον Λευκό Οίκο ως προσπάθεια να δικαιολογήσει ή ακόμη και να καλύψει πλήρως την αποτυχία του στη Μέση Ανατολή. Επιπλέον, αυτό πρέπει να γίνει πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές του Κογκρέσου. Από κοινωνιολογική, οικονομική και, παραδόξως, εσωτερική πολιτική άποψη, μια νίκη στην Κούβα, εάν επιτευχθεί, θα είναι πολύ πιο σημαντική στα μάτια της κοινής γνώμης από μια ήττα στο Ιράν», κατέληξε ο αμερικανολόγος.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών